วันนี้แม่พาป๋มไปหาคุณปู่กะคุณย่าคับ ...
ถึงแม้ว่าแม่ป๋มจะธุรกิจเยอะก็ตาม แต่แม่ก้อพยายามจัดคิวพาป๋มไปหาท่านอาทิตย์ละ 1 ครั้ง นั่งรถเมล์จากบ้านป๋มไปประมาณ 20 นาที .. พอตอนเย็นพ่อก้อมารับคับ

คุณปู่กะคุณย่ามาหาป๋มที่บ้านไม่ได้ เพราะคุณปู่นั่งรถเข็นคันใหญ่เรยคับ แบบขับเองได้ด้วย คุณปู่เดินไม่ได้ ยกแขนไม่ได้ แต่ว่ายังพูดได้อยู่คับ .. พูดเก่งด้วยล่ะ คุณปู่ชอบเล่นทำปากทำเสียง บรึ๊นๆ กับป๋ม .. ป๋มชอบเล่นมากเรยคับ แต่ป๋มแถมน้ำลายให้ด้วย .. แล้วคุณปู่ชอบเรียกป๋มว่า "โย๊... ชี" เป็นชื่อเล่นของโยชัวอีกทีคับ .. ป๋มว่า ถ้าคุณปู่เดินได้นะ .. ต้องวิ่งเล่นกับป๋มสนุกแน่เรย ..

พ่อเล่าให้ฟังว่า .. ตะก่อนคุณปู่เป็นตำรวจคับ .. แระก้อลาออกมาเป็นกุ๊ก .. มีร้านเป็นของตะเองด้วยนะ ... แต่ว่าทำงานหนักมาก .. พอเมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว ก้อเริ่มมีปัญหาที่ขาคับ ต้องใช้ไม้เท้าพยุงตัว พอเป็นหนักๆเข้า ก้อเรยต้องนั่งรถเข็นคับ ..

แต่คุณปู่เป็นคนอารมณ์ดีมากคับ มองโลกในแง่ดีตลอดเรย แระก้อใจดีด้วยคับ

ในเมื่อคุณปู่ทำอะไรเองไม่ได้ คุณย่าก้อต้องเป็นคนทำให้คับ .. เป็นแขนเป็นขาให้คุณปู่ .. 2 คนนี้ไม่เคยอยู่ห่างกันเรยคับ คุณย่าดูแลคุณปู่ตั้งแต่ตื่นนอน แต่งตัวให้ ยกมานั่งที่รถเข็น (ใช้เครื่องยกคับ เพราะคุณปู่ป๋มหนัก 107 กิโล) เตรียมอาหาร 3 มื้อ ป้อนให้ด้วยนะคับ คุณปู่สบายเหมือนป๋มเรย .. คุณย่าทำงานบ้าน ขับรถให้ พาเข้าห้องน้ำ ป้อนน้ำ ป้อนเบียร์ เปิดทีวี เปลี่ยนช่อง .. เป็นอย่างงี้จนกระทั่งเข้านอนคับ .. คุณย่าไม่เคยบ่นเรย ทำด้วยความเต็มใจ และความรักคับ (อันนี้แม่บอก)

แม่ยังบอกอีกว่า ผู้หญิงคนนี้ .. ประเสริฐจริงๆ
แต่งงานกันมา 34 ปีแระ ก้อยังรักกันมากมายเหมือนเดิม

อวดรูปก่อนคับ

ป๋มกะคุณย่า ตอนอายุเดือนครึ่งคับ

คุณปู่ คุณย่า กับป๋ม เมื่อประมาณ 3 อาทิตย์ที่แล้วคับ
ตอนนั้นป๋มม่ะค่อยสบายคับ เลยดูตัวเหลืองๆ

อันนี้เห็นหน้าคุณปู่ชัดๆหน่อยคับ
เมื่อวันแต่งงานของพ่อกับแม่

คนใส่ชุดดำทางซ้ายมือนั่น .. คุณอาโวล์ฟกังของป๋มคับ
ขอย้ำคับ .. ว่าเป็นคุณอา น้องชายของพ่อป๋มคับ
อ่อนกว่าพ่อป๋ม 4 ปี แก่กว่าแม่ป๋ม 2 ปี คับ

แต่ที่น่าฉับฉนกว่านั้น .. แฟนของคุณอาโวล์ฟกัง อายุอ่อนกว่าคุณย่าป๋ม 2 ปีคับ .. แม่บอกว่า ไม่รู้ว่าจะเรียกพี่สะใภ้หรือว่าน้องสะใภ้ดี .. ป๋มเองก้อไม่รู้เหมือนกันคับว่า จะเรียกว่า คุณอาลิซ่า .. คุณป้าลิซ่า .. หรือว่า คุณย่าลิซ่า ดีคับ

เวลาไปหาคุณปู่คุณย่าแต่ละครั้ง แม่ก้อต้องหาเรื่องไปเม๊าท์คับ .. ส่วนมากก้อจะเป็นเรื่องพ่อป๋ม .. บางวันคุณย่าก้อจะเตรียมอุปกรณ์และวัตถุดิบไว้ให้แม่ป๋ม เรียนทำอาหารเยอรมันคับ ..คุณย่ากลัวว่า อีกหน่อยป๋มจะหม่ำแต่ข้าว ไม่ยอมหม่ำมันฝรั่ง ..

ส่วนวันนี้ มีคุณย่าอิงเง่ กับ คุณปู่ คาร์ล พี่ชายกับพี่สะใภ้คุณย่ามาเยี่ยมด้วย ..

คุณย่าอิงเง่ โปรดผมมากคับ มาทีไรมีของมาฝากป๋มทุกที .. แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณย่าอิงเง่มาเยี่ยมคุณย่าป๋ม .. ก้อจะคุยกันไม่พ้นเรื่องช้อปปิ้งสินค้าตามทีวี หรือว่า สั่งจากแคตตาลีอค อ่ะคับ .. คุยกันสนุกไปเรย .. แม่ป๋มก้อด้วย (ป๋มพอจะเข้าใจแระคับว่า นี่คือธรรมชาติของผู้หญิง) เพราะคุณย่าออกจากบ้านไปเดินช๊อปปิ้งเหมือนแม่ป๋มไม่ได้ ก้อเลยใช้วิธีสั่งเอาจากรายการทีวีอ่ะคับ (ประมาณนั้นแหละคับ ..จอร์จ มันยอดมาก) หรือไม่ก้อแคตตาล๊อค .. สั่งมาเชยชมก่อน ถ้าไม่ชอบก้อส่งคืน .. (แม่ก้อเคยฝากคุณย่าสั่งผ้าปูทีนอนมาคับ .. แม่ก้อบอกว่า โอ้วจอร์จ มันยอดมาก เหมือนกันคับ) เวลาได้ของอะไรมาใหม่ คุณย่าก้อจะยกออกมาให้ช่วยกันเชยชม พร้อมกับบรรยายสรรพคุณ เหมือนในรายการทีวีเด๊ะเรยคับ

เวลาใครขาดเหลืออะไร โทรมาตามหาที่บ้านนี้ได้คับ ..
คุณย่าชอบบอกว่า "ชั้นมีทุกอย่าง ยกเว้นเงิน"

ไม่ว่าจะเป็น หม้อ ไห กระทะ ตู้ เตียง โต๊ะ .. แม้กระทั้งเตียงนอนของป๋มที่บ้านคุณย่า ก้อสั่งมาจากรายการทีวีคับ .. ส่วนของเก่าๆ ที่ยังใช้ได้ แต่คุณย่าไม่ชอบแล้ว .. ก้อตกมาเป็นของแม่ป๋มคับ ..

เวลาที่พวกผู้หญิงคุยเรื่องนี้กันทีไร .. คุณปู่กับพ่อผมก้อได้แต่มองหน้ากันแล้วส่ายหัวคับ .. ผมเลยเดาว่า เรื่องแบบนี้ ผู้ชายเค้าไม่ชอบกันใช่ป่ะคับ .. ผมจะได้จำไว้